Z danych Climate Action Tracker wynika, że do koÅ„ca lutego br. tylko 18 paÅ„stw sygnatariuszy porozumienia paryskiego zaktualizowaÅ‚o swoje plany realizacji celów klimatycznych do 2035 roku. Chociaż walka z rosnÄ…cymi emisjami CO2 nie postÄ™puje w takim tempie, jakie jest wymagane, to samo porozumienie klimatyczne z Paryża należy uznać za osiÄ…gniÄ™cie, które przyniesie efekty. Zdaniem Kamila Wyszkowskiego z UN GCNP nie powinno tego zmienić nawet wycofanie siÄ™ z niego Stanów Zjednoczonych.
– W tym roku wszystkie paÅ„stwa Å›wiata majÄ… przedstawić swoje plany zwiÄ…zane z realizacjÄ… celów klimatycznych do roku 2035 i oczywiÅ›cie w ramach systemu ONZ sprawdzamy, jak ambitnie jest to przygotowane, jak rzetelnie. SÅ‚uży do tego chociażby raport Gap Emissions Report, który co roku wydajemy przed szczytem klimatycznym, żeby sprawdzić, gdzie sÄ… deklaracje polityków, a gdzie sÄ… realne dziaÅ‚ania i jakie sÄ… emisyjne koszty inwestycji, które poszczególne paÅ„stwa planujÄ…. Czy to siÄ™ uda zrobić? Miejmy nadziejÄ™, że tak. Plan jest prosty, żeby powstrzymać globalny wzrost temperatur w reżimie 1,5°C w porównaniu do poczÄ…tku epoki przemysÅ‚owej, zgodnie z porozumieniem paryskim – mówi Kamil Wyszkowski, dyrektor wykonawczy UN Global Compact Network Poland.
Jak wskazuje, bogatsze, rozwiniÄ™te kraje, odpowiadajÄ…ce za ok. 86 proc. Å›wiatowych emisji gazów cieplarnianych, sÄ… w stanie sfinansować swojÄ… transformacjÄ™, podczas gdy biedniejsze paÅ„stwa, które emitujÄ… jedynie ok. 14 proc. globalnych zanieczyszczeÅ„, potrzebujÄ… w tym celu wsparcia finansowego. W tym celu stworzono mechanizmy wyrównawcze, takie jak Loss and Damage Fund (MiÄ™dzynarodowy Mechanizm Szkód i Strat), przyjÄ™ty na COP27 w Egipcie i zasilony finansowaniem na szczycie klimatycznym w Dubaju i w Baku, który ma zapewnić ok. 300 mld dol. rocznie na przeprowadzenie niezbÄ™dnych zmian i transformacjÄ™ tzw. globalnego PoÅ‚udnia.
– Porozumienie paryskie jest wielkim osiÄ…gniÄ™ciem dlatego, że jest. Wszystkie paÅ„stwa Å›wiata, po pierwsze, uznaÅ‚y, że zmiana klimatu to jest realne zagrożenie, któremu trzeba przeciwdziaÅ‚ać. Po drugie, wszystkie paÅ„stwa Å›wiata to porozumienie przyjęły. I wreszcie mamy konkretne, wynikajÄ…ce z tego porozumienia uzgodnienia miÄ™dzynarodowe. Jednym z najważniejszych jest m.in. zakaz deforestacji, zadbanie o redukcjÄ™ emisji metanu czy chociażby tworzenie oceanicznych rezerwatów przyrody. To jest dÅ‚uga lista konkretnych uzgodnieÅ„ i dziaÅ‚aÅ„. W tle jest oczywiÅ›cie kluczowy element, czyli tzw. sustainable green finance – zielone, zrównoważone finansowanie, które wyznacza drogÄ™ do tego, aby rynek kapitaÅ‚owy, banki rozwoju, banki narodowe oraz banki komercyjne zadbaÅ‚y o dodatkowy strumieÅ„ pieniÄ™dzy na przebudowÄ™ Å›wiatowej gospodarki w oparciu o zielony, zeroemisyjny model. I to siÄ™ dzieje – mówi Kamil Wyszkowski.
PrzyjÄ™te w 2015 roku i sygnowane przez 196 paÅ„stw porozumienie paryskie, którego celem jest zatrzymanie wzrostu Å›redniej temperatury na poziomie 1,5°C w porównaniu z epokÄ… przedprzemysÅ‚owÄ…, wyznaczyÅ‚o ambitne cele w zakresie ograniczenia globalnego ocieplenia i przyczyniÅ‚o siÄ™ do globalnej mobilizacji w walce ze zmianami klimatu. Jednym z liderów tych dziaÅ‚aÅ„ jest Unia Europejska, która zobowiÄ…zaÅ‚a siÄ™ do redukcji emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 55 proc. do 2030 roku i osiÄ…gniÄ™cia peÅ‚nej neutralnoÅ›ci klimatycznej do 2050 roku.
Mimo to globalne emisje gazów cieplarnianych nadal rosnÄ…, a tempo ich redukcji jest niewystarczajÄ…ce do osiÄ…gniÄ™cia celów porozumienia paryskiego. WedÅ‚ug ostatniego raportu „Emissions Gap Report”, opublikowanego przez Program Åšrodowiskowy ONZ (UNEP), w 2023 roku globalne emisje byÅ‚y rekordowe i osiÄ…gnęły 57,1 gigaton CO2 ekwiwalentnych, co oznacza wzrost o 1,3 proc. r/r. Co istotne, jeÅ›li obecne polityki klimatyczne nie zostanÄ… zaostrzone, Å›wiatowa temperatura może wzrosnąć nawet o 3,1°C do koÅ„ca XXI wieku, co znacznie przekracza limity ustalone w porozumieniu paryskim. Dlatego też eksperci i naukowcy podkreÅ›lajÄ… pilnÄ… potrzebÄ™ bardziej zdecydowanych dziaÅ‚aÅ„ i zwiÄ™kszenia ambicji krajowych planów redukcji emisji. Z ich wyliczeÅ„ wynika, że aby utrzymać wzrost temperatury na poziomie 1,5°C, globalne emisje muszÄ… spaść o 42 proc. w 2030 roku w porównaniu do 2019 roku. Scenariusz zakÅ‚adajÄ…cy wzrost temperatury na poziomie 2°C wymaga redukcji o 28 proc. Do 2035 roku roczne redukcje powinny siÄ™gać 7,5 proc. dla pierwszego scenariusza i 4 proc. dla drugiego.
W tym roku przed COP30 w Brazylii kraje sygnatariusze majÄ… przedstawić zaktualizowane plany realizacji porozumienia paryskiego. Climate Action Tracker wskazuje, że do koÅ„ca lutego br. zrobiÅ‚o to 18 paÅ„stw. Nie ma i nie bÄ™dzie wÅ›ród nich Stanów Zjednoczonych, ponieważ tuż po objÄ™ciu urzÄ™du prezydenta w styczniu br. Donald Trump podpisaÅ‚ dekret o wycofaniu USA z porozumienia klimatycznego z Paryża, powtarzajÄ…c swojÄ… decyzjÄ™ z poprzedniej kadencji. Tym samym Stany Zjednoczone – bÄ™dÄ…ce jednym z najwiÄ™kszych na Å›wiecie emitentów CO2 – znalazÅ‚y siÄ™ w gronie takich paÅ„stw jak Iran, Libia czy Jemen, które nie sÄ… sygnatariuszami tego porozumienia.
– To, że Donald Trump wycofaÅ‚ USA z porozumienia paryskiego, niespecjalnie wiele zmieni. PrzypomnÄ™, że w 2016 roku zrobiÅ‚ dokÅ‚adnie to samo i żaden inny przywódca nie poszedÅ‚ w jego Å›lady. Nawet prezydent Brazylii Jair Bolsonaro ani WÅ‚adimir Putin, żaden z innych przywódców nie uznaÅ‚, że warto dokonać takiego ruchu – zauważa Kamil Wyszkowski.
Jak wskazuje, polityczne zmiany w Stanach Zjednoczonych majÄ… wpÅ‚yw na globalnÄ… politykÄ™ klimatycznÄ…, ale poprzednio wycofanie siÄ™ USA z porozumienia paryskiego nie osÅ‚abiÅ‚o miÄ™dzynarodowych dziaÅ‚aÅ„ na rzecz ochrony klimatu. Co wiÄ™cej, w 2017 roku wiele stanów i miast w USA zdecydowaÅ‚o siÄ™ na kontynuowanie zobowiÄ…zaÅ„ klimatycznych, niezależnie od decyzji administracji federalnej. Podobnie może być i tym razem, do utrzymania celów klimatycznych zobowiÄ…zali siÄ™ już m.in. gubernatorzy Nowego Jorku i Nowego Meksyku.
– W 2016 roku, kiedy prezydent Donald Trump napisaÅ‚ sÅ‚ynnego tweeta, że zostaÅ‚ wybrany, żeby „reprezentować mieszkaÅ„ców Pittsburgha [jeden z najwiÄ™kszych oÅ›rodków hutnictwa stali w USA – red.], a nie Paryża”, wówczas burmistrz Pittsburgha retweetowaÅ‚, piszÄ…c, że nie dotyczy to wszystkich mieszkaÅ„ców i „we stay”. HasÅ‚o HASHwestay zostaÅ‚o później poparte przez dÅ‚ugÄ… listÄ™ stanów i amerykaÅ„skich miast, poczynajÄ…c od Kalifornii. MieliÅ›my takÄ… klimatycznÄ… wojnÄ™ secesyjnÄ…, którÄ… wygraÅ‚ nie Donald Trump, tylko amerykaÅ„skie spoÅ‚eczeÅ„stwo, bo wiÄ™kszość stanów – tych najbardziej licznych, najbardziej ludnych – zostaÅ‚a w reżimie porozumienia paryskiego, a Donald Trump zostaÅ‚ z deklaracjÄ… o wyjÅ›ciu, którÄ… zresztÄ… później zmieniÅ‚ Joe Biden. Teraz zakÅ‚adam, że po czterech latach prezydentury prezydenta Trumpa kolejny prezydent USA znowu do reżimu porozumienia paryskiego wróci – prognozuje ekspert.
Decyzja Donalda Trumpa o wycofaniu USA z porozumienia paryskiego – skrytykowana nawet przez Chiny – byÅ‚a zgodna z hasÅ‚ami kampanii i jego wczeÅ›niejszymi dziaÅ‚aniami na rzecz promowania paliw kopalnych i deregulacji sektora energetycznego. Administracja prezydenta argumentuje, że porozumienie jest niesprawiedliwe wobec USA i hamuje rozwój gospodarczy kraju. Niedawno Donald Trump podpisaÅ‚ rozporzÄ…dzenie wykonawcze, na mocy którego wzroÅ›nie wsparcie dla sektora wÄ™glowego w USA. Eksperci oceniajÄ… jednak, że rynek – czyli m.in. tani gaz i rosnÄ…cy potencjaÅ‚ OZE – bÄ™dzie zniechÄ™cać do wÄ™gla. Statystyki pokazujÄ…, że mimo to transformacja energetyczna w USA postÄ™puje, a zielone technologie sÄ… obecnie jednym z kluczowych sektorów amerykaÅ„skiej gospodarki, generujÄ…c miliardowe przychody. To powoduje, że nawet administracja prezydenta, który formalnie wycofuje kraj z porozumienia paryskiego, nie może ignorować roli sektora zielonych technologii.
– W 2016 roku amerykaÅ„ska gospodarka opieraÅ‚a siÄ™ w 32 proc. na energii z wÄ™gla. Teraz jest to niecaÅ‚e 15 proc., czyli mamy spadek o ponad poÅ‚owÄ™. JeÅ›li chodzi o rynek energii wiatrowej w Stanach Zjednoczonych, to w 2016 roku jej udziaÅ‚ wynosiÅ‚ 5 proc., dzisiaj to jest grubo ponad 12, czyli mamy ponad dwukrotny wzrost iloÅ›ci mocy z wiatru. To oczywiÅ›cie wpÅ‚ywa na to, w oparciu o jakÄ… energiÄ™ funkcjonujÄ… firmy amerykaÅ„skie, na ile sÄ… konkurencyjne dziÄ™ki temu, że wytwarzajÄ… swoje produkty i usÅ‚ugi w oparciu o bardziej zielony prÄ…d. Wreszcie ma to znaczenie dla samego prezydenta Trumpa i jego administracji, bo on przecież nie może wyrzucić do kosza tej dÅ‚ugiej listy amerykaÅ„skich firm, które Å›wietnie zarabiajÄ… na zielonych technologiach – dodaje Kamil Wyszkowski.
